هُدادۆستانی بَهتاوری
 
112
هُداوندا بنازێنێت، هَلّێلویا.
بَهتاور اِنت هما که هُداوندئے تُرس آییئے دلا اِنت،
هما که آییئے هُکمی سکّ باز دۆستَ بنت.
‏2 آییئے نَسل و اۆبادگ زمینئے سرا پُرزۆرَ بنت،
برکت نێکدلانی پدرێچا رسیت.
‏3 آییئے لۆگ چه مال و مِلکتا پُرَّ بیت و
آییئے پهرێزکاری تان اَبد برجمَ مانیت.
‏4 په نێکدلان مان تهارۆکیا هم رُژنَ دْرپشێنیت،
آ مهربان، رَهم کنۆک و آدل اِنت.
‏5 بَکشنده و وام‌دِهێن مردمئے آسَر شَرَّ بیت،
هما که وتی کاران په انساپَ کنت.
‏6 چێا که آ هچبر لرزێنَگَ نبیت،
پهرێزکارێن مردمے تان اَبد یات کنگَ بیت.
‏7 آ چه بدێن هالانَ نتُرسیت،
دلی جَم اِنت، تئوکلی هُداوندئے سرا اِنت.
‏8 آییئے دل مُهر اِنت، نتُرسیت،
نێٹ* وتی دژمنانی شِکستا گندیت.
‏9 گۆن گریب و نێزگاران بێهساب بکشنده اِنت،
آییئے پهرێزکاری تان اَبد برجم اِنت.
آییئے کانٹ* په شانے بُرز کنگَ بیت.
‏10 بدکارَ گندیت و هِژمناکَ بیت،
چه زهرا دنتانَ درُشیت و آپَ بیت،
بدکارئے واهگ نامُرادَ بنت.